Bernard Hulsman
bron: NRC, 12.6.2004

Retro is voor de Frogers, de Van Breukhovens en de IT'ers.
De authentieke ervaring voor de SlowFood-believers, de Fentener-Van-Vlissingers en voor alle andere mensen met smaak. Voor hen is sober luxe geworden, ascese de meest exclusieve vakantie.
Retro staat voor overvloed, banaliteit en exploitatie van het origineel.
Samen passen retro en authentiek in hetzelfde kader van verlangen naar het echte zonder de last van het utopische.

Bernard Hulsman betoogt in het artikel "waarom moeilijk doen, als het ook retro kan" dat Retro het verbindend kader is voor een IT'er in Krijtstreeppak uit Brandevoort en eigenaar van een Chrysler Cruiser.
Maar de werkelijkheid is gecompliceerder. Want in de herwaardering van oude en historische groentensoorten ontmoet de de kritische SlowFood eter de Librije clientèle. En in het boek Less+More van DroogDesign werd een deugd een Brand.
Retro kan niet meer worden weggezet als iets "nostalgisch", want het streven naar het "echte" eindigt in hetzelfde: the original.
Adidas Samba, Architectuurtijdschrift Oase, Nike Air, Metropolis M, No sign of Design, Antonio Carluccio.

Het verschil tussen retro en authentiek schuilt slechts in het kader waarbinnen het gegeven wordt aangeboden. Ongelabeld is het een ontdekking, een verworvenheid; ingekaderd overduidelijk onderdeel van een marketingstrategie en dus nep, fout of banaal. De waarde wordt bepaald door waardering.
Hoe moet XS4all haar imago van onafhankelijkheid communiceren nu ze onderdeel van KPN is geworden? Worden de kleren van Martin Margiela minder interessant nu het merk door Diesel is opgekocht?
Uiteindelijk wordt de authentieke mens teleurgesteld want het ongelabelde heeft geen recht van bestaan in een overgecodificeerde realiteit.
Zo dacht ik een paar jaar geleden de meest simpele radio te hebben gevonden tussen alle high-tec apperaten. De Tivoli-radio, zo vertelde de doos, was een product van kennis en ervaring. Eén knop, één speaker, mono: goed geluid in een klein houten kastje. 2 jaar verder is de Tivoli set uitgebreid met een draadloze variant (waar ook weer een adapter bijzit), een CD speler en een klokradio in meer dan 5 kleurcombinaties. Wat bij aanvang een 1-product factory leek, bleek een goed doordacht marketingplan. Is de radio daarmee van mindere waarde geworden? Nee, maar mijn waardering voor de makers wel. Zij zien mij immers niet zozeer als iemand met gelijkende opvattingen maar als voorwaarde in een bussinessplan.